تفاوت بین صفحه هیت سینک آلومینیومی T4 T5 و T6

T4، T5 و T6 از جنس آلومینیوم سری 6000 چیست؟

پروفیل های آلومینیومی معماری و صنعتی عمدتاً از سری 6000 ساخته می شوند که از آلیاژ سیلیکون منیزیم آلومینیوم است. پروفیل آلومینیومی 6063 شکل پذیری عالی، مقاومت در برابر خوردگی قوی و جوش پذیری دارد. پس از پیری، سختی می تواند الزامات استفاده را برآورده کند. بنابراین پروفیل آلومینیومی 6063 بسیار محبوب است.

پروفیل های آلومینیومی 6063 دارای سه حالت رایج هستند: T4، T5 و T6. حالت T4 کمترین سختی را دارد در حالی که حالت T6 بالاترین سختی را دارد.

T به معنی درمان است و 4، 5، 6 زیر نشان دهنده روش عملیات حرارتی است. از نظر حرفه ای،

حالت T4 درمان محلول جامد به علاوه پیری طبیعی است.

حالت T5 درمان محلول جامد به علاوه پیری مصنوعی ناقص است.

حالت T6 درمان محلول جامد به علاوه پیری کامل مصنوعی است.

تفاوت بین T4، T5 و T6 چیست؟

حالت 6063-T4 این است که پروفیل آلومینیومی از اکسترودر اکسترود شده و خنک می‌شود، اما برای پیری در کوره پیرسازی قرار نمی‌گیرد. پروفیل های آلومینیومی که دچار پیری نشده اند دارای سختی کمتر و تغییر شکل پذیری بهتری هستند که آنها را برای پردازش تغییر شکل بعدی مانند خمش مناسب می کند.

6063-T5 متداول‌ترین نوع تولید ما است که اکسترود می‌شود، با هوا خنک می‌شود، خاموش می‌شود و سپس به مدت 2-3 ساعت به یک کوره پیرسازی برای حدود 200 درجه سانتی‌گراد تبدیل می‌شود. وضعیت پروفیل آلومینیوم پس از تولید می تواند به T5 برسد. پروفیل های آلومینیومی در این حالت دارای سختی نسبتا بالا و تغییر شکل پذیری خاصی هستند.بنابراین اکثر پروفیل های آلومینیوم ساختمانی و پروفیل های آلومینیوم صنعتی در این حالت قرار دارند.

حالت 6063-T6 با خنک کردن آب خاموش می شود و دمای پیری مصنوعی پس از خاموش کردن بالاتر خواهد بود و زمان نگهداری برای دستیابی به حالت سختی بالاتر طولانی تر خواهد بود.

پروفیل آلومینیومی حالت T5 ساختار ماده ای با استحکام متوسط ​​و انعطاف پذیری مشخص به دست آورد، در حالی که حالت T6 سختی بالاتر و انعطاف پذیری کمتری به دست آورد. حالت T4 به کمترین سختی اما انعطاف پذیری بالا دست یافت.

The different heat treatment methods result in different physical and mechanical strength obtained. The order should be T6>T5>T4، بنابراین T4 برای پردازش تغییر شکل، مانند خم شدن، مناسب است. T5 بیشتر برای ساخت پروفیل آلومینیوم و پروفیل آلومینیوم صنعتی استفاده می شود. اگر نیاز به سختی بالاتری وجود داشته باشد، می توان از مواد T6 استفاده کرد.

از چه ابزاری برای اندازه گیری سختی پروفیل های آلومینیومی استفاده می شود

سختی یکی از شاخص های رایج برای ارزیابی خواص مکانیکی فلزات است و ماهیت آن توانایی خود فلز در مقاومت در برابر فشار ماده سخت تر از آن است. سختی فلزات مختلف متفاوت است و تفاوت در ترکیب آلیاژهای آلومینیوم نیز می تواند منجر به تفاوت در سختی شود.

ابتدا به معرفی سختی سنج های فلزی می پردازیم. سختی سنج های رایج در دنیا عبارتند از: سختی سنج برینل، سختی سنج راکول، سختی سنج ویکرز، سختی سنج ناوپ، سختی سنج ویکرز و سختی سنج بابیت. این سختی سنج ها سختی فلز را به صورت ایستا اندازه گیری می کنند. هر روش اندازه گیری سختی مزایای خاص خود را دارد. روش متداول برای اندازه گیری پروفیل آلومینیوم صنعتی، سختی سنج ویکرز است.

سختی سنج ویکرز از نظر اندازه کوچک، سبک وزن است و با یک دست قابل کار است. این می تواند سختی را در هر زمان و هر مکان در طول تولید پروفیل های آلومینیومی صنعتی اندازه گیری کند. اصل اندازه گیری سختی سنج وبستر این است که از شکل خاصی از سوزن فشار فولاد سخت برای فشار دادن به سطح پروفیل های آلومینیومی تحت تأثیر نیروی آزمایش فنر استاندارد استفاده کنید و سختی پروفیل های آلومینیومی را بر اساس عمق فشار تعیین کنید. فشار دادن سوزن علاوه بر این، پروفیل های آلومینیومی صنعتی موادی با دو وجه موازی هستند که آنها را برای اندازه گیری با سختی سنج ویکرز بسیار مناسب می کند.

پروفیل های آلومینیومی صنعتی به صورت عمده تولید می شوند و نیاز به بازرسی ریشه دارند. سختی سنج جمع و جور و انعطاف پذیر ویکرز برای این نوع سایت های تولیدی بسیار مناسب است.